Preveza

 

Vrijdag, 25 september

Vandaag onze laatste dag alweer, wat zijn die 4 weken omgevlogen. Vanochtend om 9:00 uur varen we weg en gaan op ons gemakje richting het kanaal van Lefkas, de brug van 11 uur gaan we niet halen want we hebben geen zin om volop op de motor te varen. Met het grootzeil en de genua bij, dobberen we een tijdje tot de ingang van het kanaal. We gaan daar voor anker en pakken al een groot deel van onze bagage in, daarna op naar de brug. Het is een chaos van boten die allemaal de brug van 12:00 uur willen hebben want de volgende is pas om 14:00 uur. Na de brug kunnen we nog een hele tijd zeilen samen met Martin en Dorien.

We gaan om 3 uur richting Preveza, want ons zeil moet eraf en naar de zeilmaker. We roepen de Marina Preveza op ( kanaal 71) en krijgen te horen dat er een wachtrij is om te tanken en binnen te komen. Iedereen moet wachten voor de Marina tot je opgeroepen wordt. We hebben daar ruim 45 min liggen wachten, we hoorden van andere Sunnys die later waren dat die ruim 1 1/2 uur hebben liggen wachten. Het is vrijdag en er komen flottieljes terug, die moeten allemaal tanken en dat tanken gaat hier niet zo snel.

We eten nog 1x gezamenlijk bij de Mermaid (zeer matig). We vertrekken zaterdag om 7:30 uur vanaf de Marina, want we vliegen om 9:45 uur.

Om 5:15 uur begint het hier te onweren en te lichten, de wind wakkert behoorlijk aan en het is een kabaal van jewelste, er wordt hier voor de komende dagen slecht weer voorspeld. Een mooi moment om mijn blog bij te werken, want van slapen komt zo niet veel meer. Het waren 4 intensieve weken, waarvan we volop genoten hebben. 

Klein Vathi dag 2

 

Donderdag, 24 september

Vannacht heeft het weer behoorlijk geregend, toen we wakker werden scheen gelukkig het zonnetje weer.

De briefing was pas om 10 uur en er werd verteld dat we vannacht nog hier blijven, want er wordt weer onweer voorspeld. Na de briefing zijn wij direct het water opgegaan, met nog 3 boten, de rest is blijven liggen. We hebben het grootste gedeelte van de dag heerlijk gezeild, daarna een baaitje gepakt en vast een tas ingepakt, want morgen is onze laatste dag alweer. Wat zijn die 4 weken voorbij gevlogen.

Het onweersfront is voorbij getrokken en het is de hele dag zonnig geweest. 

Klein Vathi

 

Woensdag, 23 september

Vandaag gaan we naar Klein Vathi, we willen vannacht aan de mooringlijn liggen, want er wordt onweer en wind voorspeld.

We vertrekken rond 9:30 uur uit de baai en kunnen gelijk al een tijdje zeilen, wel met de motor bij want het waait niet zo heel hard.

Maarten hoort het rommelen in de verte en op mijn app zie ik heel veel onweer zitten bij Preveza die langzaam onze kant op komt. De bewolking neemt steeds meer toe en het wordt aardig donker om ons heen. We besluiten alle luiken dicht te doen en alle kussens en spullen binnen te leggen. Regenjassen aan en we zijn klaar voor ... de 3 druppels die hier zijn gevallen. Gelukkig trekt hte onweer weg over het vaste land. De zon schijnt weer volop en we zien weer twee dolfijnen die langs de boot zwemmen. Helaas laat de wind het afweten en gaan we op de motor richting Klein Vathi.

J

Op mijn onweersapp zie ik dat er tussen Corfu en Lefkas nieuwe onweersbuien zich ontwikkelen, het weer is hier op dit moment onbestendig. 

‘S Avonds gaan we eten bij de Italiaan hier, we hebben hier de lekkerste seafood pasta ooit gegeten.

Terwijl we daar zitten begint het flink te onweren en de straten staan blank evenals de vloer van het restaurant..

Onderweg naar de boot lopen we tot onze enkels in het water. 

Baai van Pantelemon

Dinsdag, 22 september

Vanochtend na de briefing vertrokken uit Mesalonghi. 

We voeren weer het kanaal uit langs de oude vissershuisjes en hadden gelijk al een lekker windje. Helaas viel om 11 uur de wind weg en  moesten we gaan motorsailen. 

Opeens viel Maarten zijn oog, hij speurt altijd naar dolfijnen, op iets zwarts. Het leek wel een grote zwarte vin die daar rond zwom.  Wij de boot gedraaid en er naar toe op de motor, wat zou dat nu toch kunnen zijn, geen dolfijn, een haai misschien?

Toen we dichterbij kwamen werd de spanning opgevoerd, het was........... .......... ........

een zwarte jerrycan die met een hoek boven water dreef en door de golven en de wind werd weggezet. Helaas hebben we dus geen bijzonder beest gevonden, maar we hebben wel gelachen.

We zijn op weg naar Astakos een havenplaatsje op het vaste land bij de Dragonera eilanden. 

Een afstand van 33 mijl voornamelijk op de motor ivm de wind. De omgeving is hier wel heel mooi met al die kleine eilandjes waar je langs vaart. Ze staan bekend als de kraamkamer van de dolfijnen, maar die zijn waarschijnlijk uitgekraamd, want ze zijn nergens te zien. 

We varen de baai van Astakos binnen langs de vele grote visfarms die hier overal liggen. 

We krijgen bericht van de Sunny bird dat er geen plaats is aan de kade en we moeten een rif gaan vormen in de baai  van Pantelemon. Dat wordt vanavond zelf koken, gelukkig hebben we nog wat over en maken we de restjes op. 

Mesalonghi

 

Maandag, 21 september

Vanochtend om 7 uur zijn we vertrokken, we gaan naar Mesalonghi. Een afstand van 35 mijl via de Golf van Corinth, onder de Rio-Alto brug door, naar de Golf van Patras. We motoren om het eiland heen en na een uur komt 

de wind flink opzetten en met 7 knopen varen we richting de brug. 5 mijl voor de brug moet je de brug via de marifoon oproepen en toestemming vragen om er onderdoor te varen. Ze vragen de naam van de boot en de hoogte van de mast, je krijgt dan instructies zoals 3 pijlers links en 1 pijler rechts, 1 mijl van de brug moet je je weer melden en dan pas krijg je definitief toestemming om er onderdoor te varen, wat een hele ervaring is.

We zeilen nog een tijd door tot de wind van het ene op het andere moment weg valt. 

We liggen in Mesalonghi in de marina, kosten €30,- en € 10 voor water, douchen en electra. Onze duurste haven tot nu toe. 

We zijn vanmiddag even het dorpje ingelopen maar dit ligt op 2,5 km afstand, dit moet je dus ook weer terug. We hebben boodschappen gedaan en toen waren de 10.000 stappen op de stappenteller ook weer gehaald.

Vanavond eten we maar hierop de Marina, want onze benen zijn nu zeebenen en geen wandel benen meer. 

Trizonia

 

Zondag, 20 september

De rust is hier weer wedergekeerd en de wind is weer gaan liggen. We hebben vannacht rustig gelegen, maar Maarten is er vannacht 3 x uit geweest om de fenders te verleggen, dat maakt het wel vermoeiend.

Om 9:30 uur briefing, we gaan naar Trizonia, een goede 20 mijl verder. Dit is de laatste haven in de Golf van Corinth. We varen netjes weg op de achterspring en kunnen al snel de genua en het grootzeil zetten. Met ruime wind lopen we 5/6 knopen en dan is de 20 mijl zo gepiept.  We doen nog een extra rakje en komen rond 4 uur in Trizonia aan. 

Het is rustig hier in de haven en we liggen aan de pier, wel weer aan hogerwal helaas, maar de wind is al aan het afnemen. 

In deze haven liggen heel veel boten die nauwelijks meer boot genoemd kunnen worden, het zijn haast wrakken, zo oud en vergaan, allemaal te koop en zo te zien al jaren verlaten. De haven is ook heel armoedig, er ligt overal troep en vuil, zo jammer. 

Voor de rest is hier niet veel te beleven, op een paar restaurantjes na, die allemaal om klandizie verlegen zitten. Het winkeltje dat hier zat is ook ter ziele en als je boodschappen wilt moet je met de Ferry naar het volgende dorp. Het is hier door de COVID heel erg stil. Komen hier normaal veel Engelse flottieljes, die zijn er dit jaar ook niet, wij zijn de enige flottielje hier in dit gebied. 

Zo triest voor al deze mensen die zo afhankelijk zijn van het toerisme. 

Itea, dag 3

 

Zaterdag, 19 september

We liggen nog steeds in Itea, hebben we de afgelopen dagen weinig wind gehad, nu giert het met 25 knopen wind, windkracht 6, rond de boot. De wind komt vanaf het land, dus we worden tegen de kade gedrukt. Doordat we achter betonnen muren liggen hebben we geen last van hoge golven en liggen we redelijk rustig. Het enige nadeel van deze haven is de eb en vloed, Maarten heeft vannacht om 2 uur en om 6 uur de fenders weer verlegd. Het zijn onrustige nachten maar veiligheid voor alles. 

We zouden vanmiddag naar Delphi gaan, maar de wind komt af en toe met 30 knopen binnen, wk 7. We liggen op een minder gunstig plekje en besluiten toch maar niet te gaan, heel jammer, maar dan loop je ook niet gerust daar rond. Gelukkig zijn we daar 2 jaar geleden al geweest, al had ik het graag nog een keer gezien. Ook Pim en Joyce hebben besloten om te blijven en Rob en Hildie, we mogen wel gaan maar tenslotte ben je toch mede verantwoordelijk voor je eigen boot.  Zelfs de 35 knopen wind (8) hebben we gezien op de windmeter. We blijven vanavond maar op de boot eten om de boel in de gaten te houden. De donkere wolken nemen af en de lucht wordt steeds meer blauw. Als het goed is neemt de wind in de loop van de avond/nacht af en gaan we morgen weer verder. 

Ithea, dag 2

 Vrijdag, 18 september 

Vannacht viel het mee met de wind, wel heel veel regen. Maarten is er nog wel uitgegaan om half 2 om de fenders te verleggen, vanwege de eb en vloed. Vanochtend om  7 uur werd ik wakker toen Pim en Joyce in regenpakken de boel weer aan het stellen waren. 

Voor de rest hangen we een beetje bij de boot, vanochtend was het droog en hebben we een stuk gelopen. Om 14:00 uur begon het te waaien en te regenen, dus vandaag maar wat klusjes en voor de rest wat internetten en lezen. 

Ons touw was vanochtend al doorgesleten. We liggen aan de kade aan een soort draadstalen oog met ribbels, we hebben hier een stukje waterslang met ducktape omheen gedaan, voorlopig lijkt het te werken. 

De wind valt hier alleszins mee en we liggen erg rustig. In het Lefkas gebied is het wel anders, we zien foto’s en filmpjes voorbijkomen van gezonken boten en heel veel schade aan de terrassen. Vooral het eiland Kefalonia is hard getroffen. Meer dan 40 boten zijn gezonken en er zijn ook heel veel boten met schade daar. 

We liggen hier onze tijd uit totdat het weer veilig is om die kant op te gaan. 

Dit is Eufemia, wij niet.