Trizonia

 

Zondag, 20 september

De rust is hier weer wedergekeerd en de wind is weer gaan liggen. We hebben vannacht rustig gelegen, maar Maarten is er vannacht 3 x uit geweest om de fenders te verleggen, dat maakt het wel vermoeiend.

Om 9:30 uur briefing, we gaan naar Trizonia, een goede 20 mijl verder. Dit is de laatste haven in de Golf van Corinth. We varen netjes weg op de achterspring en kunnen al snel de genua en het grootzeil zetten. Met ruime wind lopen we 5/6 knopen en dan is de 20 mijl zo gepiept.  We doen nog een extra rakje en komen rond 4 uur in Trizonia aan. 

Het is rustig hier in de haven en we liggen aan de pier, wel weer aan hogerwal helaas, maar de wind is al aan het afnemen. 

In deze haven liggen heel veel boten die nauwelijks meer boot genoemd kunnen worden, het zijn haast wrakken, zo oud en vergaan, allemaal te koop en zo te zien al jaren verlaten. De haven is ook heel armoedig, er ligt overal troep en vuil, zo jammer. 

Voor de rest is hier niet veel te beleven, op een paar restaurantjes na, die allemaal om klandizie verlegen zitten. Het winkeltje dat hier zat is ook ter ziele en als je boodschappen wilt moet je met de Ferry naar het volgende dorp. Het is hier door de COVID heel erg stil. Komen hier normaal veel Engelse flottieljes, die zijn er dit jaar ook niet, wij zijn de enige flottielje hier in dit gebied. 

Zo triest voor al deze mensen die zo afhankelijk zijn van het toerisme.