Woensdag, 16 september
Maarten was al voor de wekker wakker en dus vertrokken we al om 5:15 uur in het pikkedonker richting kanaal. Best spannend want je vaart alleen maar op je navigatie en voor de rest zie je niets, het is ook nog een heel donkere nacht met een piepklein cirkeltje maan.
Langzaam zien we het licht worden en de lucht wordt steeds roder, om 7 uur komt de zon langzaam boven de horizon uit, dit geeft met de wolkjes die daar hangen een fantastisch schouwspel.
We zetten nog even de genua bij, maar helaas draait de wind pal op kop, dus we kunnen alleen maar motoren. Onderweg zien we een blusvliegtuig die aan het oefenen is en iedere keer water schept en dan weer leeg gooit.
We liggen te wachten tot Pim en Joyce alle formulieren hebben ingevuld en dan krijgen we om 12:00 uur het sein “gaan”, anker up en varen. Helaas ging dat bij een boot de Matilla niet zo snel, hun anker zat muur en muur vast. Ondanks duwen door Pim met zijn dinghy, lukte het niet om los te komen. Nu hebben we Jan hier in het flottielje en die kan goed duiken en die zag dat het anker onder een dikke ketting lag. Met een touw onder water vastgemaakt zo is het anker uiteindelijk er onderuit gekregen.
Om 13:00 uur was het zover, we mochten nu eindelijk gaan, in colonne er doorheen. Ondanks dat dit voor ons de tweede keer was, was het weer net zo imposant als 2 jaar geleden.
Na een kleine 3 kwartier waren we door het kanaal heen en kon het grootzeil er weer op. De wind is erg vlagerig en we hebben maar gereefd, bij 30 knopen wind het zeil er maar afgehaald en alleen op de genua verder. Na een tijdje weer zeil bij en zo varen we door naar Kiato. We liggen aan de lange kade en er is hier helemaal niets. Het enige restaurant is een soort van pannenkoekenrestaurant, mmm wat moet ik daarvan zeggen, als enige Hollander die niet van pannenkoeken houdt.
Er wordt voor de komende dagen erg veel wind voorspeld, het is nog geen medicane, maar voor donderdag/vrijdag nacht moeten we een veilige haven.
Het pannenkoeken restaurant hebben we niet gehaald. We lagen zo te butsen tegen de steiger dat we bang waren dat de fenders omhoog zouden schieten en dan is de schade niet te overzien. Wij liggen nu in de baai op eigen anker en nog een aantal andere boten worden verplaatst. Hopelijk gaat de wind vannacht liggen, anders wordt het een ruig nachtje.













Geen opmerkingen:
Een reactie posten